« انَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ خَرَجَ بِالنِّساءِ فِىالْحَرْبِ يُداوينَ الْجَرْحى وَلَمْ يَسْهُمْ لَهُنَّ مِن‌َالْفَىْءِ وَ لكِنْ نَفَلَهُنَّ » « 1 » رسول خدا صلىالله عليه و آله زنان را جهت مداواى مجروحان در جنگ ، همراه خودش برد و سهمى از فىء به آنان نداد ، ولى به آنها بخشش نمود . فقها در جواز « رضخ » به رواياتى از جمله اين روايت استناد كرده‌اند . اميه دختر قيس گويد : بهمراه رسول خدا ( ص ) به خيبر رفتيم و من زنى كم سن بودم و رسول خدا ( ص ) مرا روى بار شتر سوار كرد . . . و پس از فتح خيبر از غنائم بين ما تقسيم كرد و اين گردنبندى كه در گردن من است به من داد كه به خدا قسم هيچگاه از من دور نمىشود و اين گردنبند در گردن او بود تا اينكه فوت كرد . « 2 » رماية رمايه به معنى تيراندازى و شركت در مسابقه تيراندازى است . توضيح در بارهء اين واژه در قسمت واژهء سَبَقْ آمده است ، به آن مراجعه كنيد . رقّ و رِقّيتْ به واژهء استرقاق مراجعه شود . رُعْب رُعْب مصدر فعل رَعَبَ يَرْعَبُ در لغت به معنى ترسيدن و مضطرب‌شدن و ارعاب از باب افعال بمعنى ترساندن است . رهب ارهاب نيز به اين معنى است . « 3 » در اصطلاح ، ايجاد ترس در دل دشمن را گويند كه گاهى به عنوان يك امداد غيبى از

--> ( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 11 ، ص 41 . ( 2 ) - اعلام النساء ، ج 1 ، ص 91 . ( 3 ) - المعجم الوسيط ، ج 2 ، ص 352 .